Rozmieszczenie losowe
Rozmieszczenie losowe występuje wówczas, gdy rozlokowanie osobników wchodzących w skład danej populacji pozostaje bez związku z położeniem innych osobników z tej populacji. Spośród trzech głównych typów rozmieszczenia, rozmieszczenie losowe jest najrzadsze i najtrudniejsze do zaobserwowania w przyrodzie, co skłania niektórych ekologów do podważania jego istnienia. Losowo wydają się rozmieszczone na przykład drzewa niektórych gatunków, występujące w tropikalnych lasach deszczowych. Międzynarodowy zespół 13 ekologów prowadzący badania w lasach tropikalnych na 6 stanowiskach o powierzchni od 25 do 52 hektarów stwierdził jednak, że większość spośród 1000 obserwowanych gatunków drzew wykazywało rozmieszczenie skupiskowe, a nie losowe (naukowcy rozróżniają rozmieszczenie skupiskowe i równomierne, sprawdzając statystyczne odchylenie od zakładanego rozmieszczenia losowego). Rozmieszczenie losowe występuje w przyrodzie bardzo rzadko, ponieważ istotne czynniki środowiskowe, które determinują rozmieszczenie organizmów, same nie są z reguły rozmieszczone losowo. Larwy chrząszcza trojszczyka w pojemniku z mąką są rozmieszczone losowo, ale też ich środowisko (mąka) jest wyjątkowo jednorodne. Niektóre populacje mają różne wzorce rozmieszczenia w różnych okresach życia. Konkurencja o światło między jednowiekowymi sosnami piaskowymi w krzewiastych zespołach na Florydzie spowodowała z czasem zmianę rozmieszczenia z losowego lub skupiskowego, gdy rośliny były młode, na równomierne w późniejszym wieku. Sosna piaskowa jest rośliną, która przystosowała się do okresowych pożarów.
W miejscu, gdzie morze spotyka się z lądem, występuje kilka rodzajów ekosystemów: kamieniste lub piaszczyste plaże, muliste równie pływowe, estuaria. Estuarium jest szerokim lejkowatym ujściem rzeki, w którym miesza się niesiona przez rzekę woda słodka ze słoną wodą morską. Poziom wody w estuarium podnosi się i opada wraz z pływami morskimi; wraz z nimi waha się też jej zasolenie, które zależy ponadto od pory roku i intensywności opadów atmosferycznych. Zasolenie stopniowo zmienia się również w przestrzeni: w górnej części estuarium występuje woda słodka, w dolnej - słona. Ponieważ wody estuariów przechodzą znaczne dobowe i roczne wahania temperatury, zasolenia oraz innych właściwości fizycznych, organizmy zamieszkujące to środowisko wykazują szeroki zakres tolerancji na te zmiany. Estuaria należą do najżyźniejszych ekosystemów świata; ich produktywność często przekracza produktywność pobliskiego morza lub zasilającej estuarium rzeki. Zawdzięczają to czterem czynnikom. Pierwszym z nich są pływy, które przyspieszają krążenie składników pokarmowych i usuwanie odpadów. Drugim czynnikiem jest stały dopływ substancji mineralnych z rzek uchodzących do estuariów. Trzecim czynnikiem jest znaczne naświetlenie płytkich wód tych ekosystemów. Czwartym czynnikiem jest obecność gęstych kobierców roślin, prowadzących intensywną fotosyntetyzę i mechanicznie zatrzymujących detrytus (szczątki organiczne), który tworzy podstawę wielu sieci pokarmowych. Większość ważnych gospodarczo gatunków ryb i skorupiaków w stadium larwalnym przebywa w estuariach, chroniąc się wśród roślin.
suplementy diety pozycjonowanie stron wynajem osuszaczy poznań