Wzrost populacji
Dane na temat populacji światowej obrazują ogólne trendy, nie oddają jednak różnic między populacjami poszczególnych krajów. Różnice te opisuje demografia - nauka, która na podstawie danych statystycznych bada takie aspekty rozwoju populacji ludzkiej, jak liczebność, zagęszczenie i rozmieszczenie. Jak wiadomo, tempo wzrostu populacji nie jest takie samo we wszystkich częściach świata. Ze względu na tempo wzrostu populacji, stopień industrializacji oraz poziom zamożności, kraje świata można podzielić na dwie grupy: kraje wysoko rozwinięte i kraje rozwijające się. Kraje wysoko rozwinięte, takie jak Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Kanada, Francja, Niemcy, Szwecja, Australia i Japonia, odznaczają się niskim tempem wzrostu populacji i wysokim poziomem uprzemysłowienia w porównaniu z resztą świata. Kraje te mają najniższe na świecie wskaźniki urodzeń. W niektórych z nich, np. w Niemczech, wskaźnik urodzeń sytuuje się poniżej poziomu niezbędnego do utrzymania populacji; w związku z czym liczebność populacji tych krajów powoli spada. Poza tym kraje wysoko rozwinięte mają niską śmiertelność niemowląt. W Stanach Zjednoczonych w roku 2003 wyniosła ona 6,9, podczas gdy na świecie kształtowała się na poziomie 55. Omawiane kraje cechuje ponadto wysoka średnia długość życia oraz wysoki średni dochód narodowy per capita.
Wzrost stężenia związków azotu i fosforu - pierwiastków odżywczych niezbędnych roślinom i glonom, powoduje nadmierne użyźnienie zbiornika wodnego. Związki te dostają się do wody wraz ze ściekami lub zostają spłukane z pól, na których stosuje się nawozy. Staw lub jezioro o podwyższonej żyzności jest zwane zbiornikiem eutroficznym. Woda jest w nim mętna z powodu obecności wielkiej ilości glonów i cyjanobakterii. Mimo że populacje zwierząt wodnych żyjących w jeziorach eutroficznych mają dużą liczebność, to fauna tych zbiorników różni się składem gatunkowym od fauny jezior o mniejszej żyzności. Na przykład w pozbawionym nadmiaru pierwiastków odżywczych jeziorze w północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych, w głębszych i chłodniejszych jego częściach występują szczupaki, jesiotry i sielawy. W głębszych warstwach wód jeziora eutroficznego panuje niedobór tlenu, spowodowany obecnością na dnie wielkiej ilości rozkładających się szczątków organicznych. Z tego powodu zamiast szczupaków, jesiotrów i sielaw, występują tu sumy i karpie, które mają mniejsze wymagania co do zawartości tlenu w wodzie. Eutrofizacja jest odwracalna; jej wyraźny spadek w Ameryce Północnej nastąpił począwszy od lat 70. ubiegłego wieku, kiedy to przyjęto przepis ograniczający zawartość fosforanów w środkach czyszczących oraz rozpoczęto budowę skuteczniejszych oczyszczalni ścieków. Zgodnie z raportem amerykańskiego Urzędu Ochrony Środowiska, głównym powodem obniżania się jakości wody amerykańskich rzek i jezior jest działalność rolnictwa. Spływ nawozów, odchodów zwierząt hodowlanych i resztek roślinnych do zbiorników wodnych nadal jest przyczyną ich nadmiernego użyźnienia.