Zakres niszy
Zakres potencjalnej niszy ekologicznej gatunku jest znacznie szerszy niż ma to miejsce w rzeczywistości. Gatunek jest na ogół zdolny do korzystania ze znacznie większych zasobów środowiskowych i mógłby występować w większej liczbie różnych środowisk niż ma to miejsce w rzeczywistości. Taką potencjalną niszę ekologiczną danego gatunku nazywa się jego niszą podstawową. Wskutek oddziaływania różnych czynników, takich jak konkurencja z innymi gatunkami, dany gatunek może jednak zostać wyparty z pewnej części niszy podstawowej. Tryb życia, jaki dany gatunek faktycznie prowadzi oraz zasoby środowiskowe, z których rzeczywiście korzysta określa się jako jego niszę zrealizowaną. Różnice między tymi dwoma pojęciami można zilustrować na przykładzie anolisa. Anolis zielony, jaszczurka pochodząca z Florydy i występująca także na obszarze innych południowo-wschodnich stanów USA, przebywa na drzewach, krzewach, ścianach zabudowań lub na ogrodzeniach, gdzie poluje na owady i pająki. Dawniej ta mała jaszczurka była pospolitym mieszkańcem Florydy. Kilka lat temu na południe Florydy sprowadzono z Kuby pokrewny gatunek jaszczurki - anolisa brązowego, który szybko się rozprzestrzenił. Niedługo potem anolis zielony stał się na Florydzie rzadko spotykanym gatunkiem. Prawdopodobnie został wyparty przez nieco większego anolisa brązowego. Badania wykazały, że anolis zielony nadal tam żyje. Obszar jego występowania jest jednak ograniczony do terenów podmokłych oraz koron drzew liściastych, gdzie jest mniej widoczny.
W 1995 r., podczas szkolnej wycieczki nad pobliski staw, uczniowie pewnej szkoły w Minnesocie odkryli, że niemal połowa ze złapanych żab lamparcich miała deformacje ciała. Dzieci znalazły żaby z dodatkowymi kończynami i palcami, oczami umieszczonymi na kończynach lub na grzbiecie, ze zniekształconymi szczękami, a także żaby bez kończyn, palców lub oczu. Zdeformowane osobniki zwykle giną, nim zdołają się rozmnożyć; drapieżniki z łatwością chwytają żaby o dodatkowych lub brakujących kończynach. Od czasu, gdy odkrycie zostało opisane w prasie, podobne deformacje stwierdzono u ponad 60 gatunków płazów w 46 stanach USA, a także w Kanadzie i innych państwach. Zniekształcenia w rozwoju są prawdopodobnie wywoływane przez wiele czynników, m.in. pestycydy, pasożyty i zwiększony poziom promieniowania ultrafioletowego spowodowany uszkodzeniem warstwy ozonowej. Kilka rodzajów pestycydów wpływa na przebieg rozwoju embrionalnego żab. W doświadczeniach laboratoryjnych z zastosowaniem śladowych ilości pestycydu S-metoprenu i produktów jego rozkładu stwierdzono powstawanie deformacji podobnych do tych, jakie zaobserwowano w stawach Vermontu, gdzie S-metopren jest stosowany do tępienia komarów. Promieniowanie UV powoduje mutacje DNA. Testy laboratoryjne wykazały też, że zainfekowanie kijanek pasożytniczymi płazińcami powoduje powstanie u nich deformacji podobnych do obserwowanych na terenie hrabstwa Santa Clara w Kalifornii. Powstawanie zniekształceń jest więc wywoływane przez różne czynniki. Działalność człowieka - niszczenie siedlisk i zanieczyszczanie powietrza i wody - prawdopodobnie zaostrza problem. Na przykład płazy narażone na pestycydy, wysokie dawki UV lub suszę mogą być bardziej podatne na pasożyty.