Dzialalnosc czlowieka a Oceany
Ponieważ ocean jest tak rozległy, trudno sobie uzmysłowić, że ludzka działalność może powodować w nim szkody. Są one jednak znaczne. Rozwój ośrodków turystycznych, miast, przemysłu i rolnictwa wzdłuż wybrzeża powoduje przekształcenie lub zniszczenie wielu przybrzeżnych ekosystemów, w tym lasów namorzynowych, słonych bagien, podmorskich łąk i raf koralowych. Zarówno do ekosystemów przybrzeżnych, jak i pełnomorskich trafiają zanieczyszczenia spłukane z lądu przez rzeki i przyniesione przez deszcze. Chorobotwórcze bakterie i wirusy znajdujące się w ściekach spuszczanych do morza stwarzają zagrożenie dla ludzi odżywiających się rybami i skorupiakami. Do morza trafiają miliony ton śmieci, w tym tworzyw sztucznych, starych sieci rybackich i zużytych opakowań; wiele z nich powoduje śmierć zwierząt morskich. Do mniej widocznych zanieczyszczeń oceanów należą nawozy sztuczne, pestycydy, herbicydy, metale ciężkie oraz inne syntetyczne środki rolnicze i przemysłowe. Platformy wiertnicze i statki zrzucające zanieczyszczone wody balastowe skażają strefę nerytyczną ropą i innymi substancjami. Nowoczesne, zaawansowane technicznie rybołówstwo przyczynia się do zmniejszania liczebności populacji ryb. Drągi do łowienia małżów i włoki do łapania krewetek, wleczone po dnie, niszczą całe zespoły organizmów dennych.
W odróżnieniu od innych ekosystemów słodkowodnych, ekosystemy wód płynących są uzależnione od energii pochodzącej z lądu. W górnym biegu potoków 99% energii pochodzi ze szczątków organicznych, np. liści, nanoszonych z lądu przez wiatr lub spływ powierzchniowy. W dolnym biegu rzek występuje więcej producentów, toteż ich mieszkańcy są nieco mniej uzależnieni od dopływu szczątków organicznych. Działalność ludzka wywiera znaczny wpływ na ekosystemy wód płynących, do czego przyczyniają się zanieczyszczenia oraz budowa tam. Zapory wodne zmieniają właściwości ekosystemów wód płynących, zarówno powyżej, jak i poniżej miejsca, w którym znajduje się tama. Zapora powstrzymuje bieg rzeki, co skutkuje zatopieniem dużych obszarów lądu przed tamą oraz zmniejszeniem przepływu wody poniżej niej. Skażenia zmieniają warunki środowiskowe i skład gatunkowy ekosystemu wód płynących. Na przykład nawozy sztuczne, spływające z pól środkowo-zachodnich stanów USA oraz gnojówka, pochodząca z hodowli zwierząt w stanach Iowa, Wisconsin oraz Illinois, trafiają do rzeki Missisipi, która uchodzi do Zatoki Meksykańskiej. Wysoka koncentracja substancji organicznych w wodzie spowodowała powstanie rozległej strefy pozbawionej życia, zajmującej ok. 17 500 km2 powierzchni Zatoki Meksykańskiej. Ta beztlenowa martwa strefa rozciąga się od dna morskiego w górę kolumny wody, niekiedy sięgając kilku metrów poniżej powierzchni. Tworzy się ona zwykle w kwietniu lub maju, gdy stopnieje śnieg i wiosenne deszcze spłyną rzeką Missisipi do Zatoki, i trwa do września. W tej strefie występują jedynie bakterie beztlenowe, gdyż woda nie zawiera wystarczającej ilości rozpuszczonego tlenu, żeby mogły w niej przeżyć ryby, krewetki i inne zwierzęta.
Psychoterapia Warszawa stomatologia dla dzieci warszawa gabinet okulistyczny poznań