Zmiennosc ciagla
Zmienność ciągła (fluktuacyjna). W populacjach roślin i zwierząt wiele cech wykazuje drobną, ciągłą zmienność od jednej wartości skrajnej do drugiej. Przykładami cech, dla których możemy spodziewać się znalezienia całego zakresu zmian, jest na przykład ciężar i długość ciała oraz kolor sierści. Przeważnie większość osobników przypada na zakres wartości średnich, a mniejsza liczba osiąga wartości skrajne. Można wykazać istnienie tego rodzaju zmienności we własnym otoczeniu: pomimo że kolegów trudno uznać za populację dziką, zmierzenie ich wysokości i ciężaru (u przedstawicieli jednej płci) da ciągłą skalę wartości z większą liczbą osobników w jej środku niż na krańcach. Dane te można zaznaczyć na wykresie, a otrzymana krzywa jest taka, jak w przypadku badania zmienności ciągłej dzikich populacji. Zmienność nieciągla (skokowa). W przypadku niektórych cech osobniki pewnych populacji tworzą dwie lub więcej wyraźne grupy, bez kategorii pośrednich. Jednym z przykładów takiej zmienności skokowej może być istnienie „kast" w kolonii pszczoły miodnej, a drugim — fakt, że wszyscy ludzie mają krew należącą do jednej z czterech możliwych grup krwi ABO. Zmienność taką nazywamy polimorfizmem. Jasne i ciemne formy krępaka brzozowca również są przykładem polimorfizmu, ponieważ nie istnieją formy o barwie szarej. Zaznaczając na wykresie rozmieszczenie cech polimorficznych, nie otrzymuje się pojedynczej krzywej w kształcie dzwonu, ale oddzielne maksima dla każdej cechy.
Zespoły charakteryzują się specyficznymi właściwościami, których nie mają populacje. Właściwości te, zbiorczo określane jako struktura. Ekologia zespołu zajmuje się opisem oraz analizą zjawisk zachodzących w jego obrębie. Wskazanie wspólnych cech bardzo odmiennych zespołów - na przykład zespołu stawu, zespołu boru sosnowego, czy zespołu kaktusów na pustyni -pozwala zrozumieć, jaka jest podstawowa struktura zespołu i jak on funkcjonuje. Niezmiernie trudno jest prowadzić badania nad zespołami ze względu na bardzo dużą liczebność organizmów, a także wielość gatunków, które w obrębie poszczególnych zespołów na siebie oddziałują, pozostając przy tym w różnych zależnościach. Gatunki konkurują o pokarm, wodę, przestrzeń życiową oraz inne zasoby. Niektóre organizmy zabijają i pożerają inne organizmy. Jedne tworzą ze sobą ścisłe związki, inne natomiast wydają się tylko luźno ze sobą związane. Niektóre gatunki wpływają na siebie w pozytywny sposób w procesie znanym jako udostępnianie, który polega na modyfikowaniu i przystosowywaniu lokalnego środowiska do potrzeb innych gatunków. Rośliny alpejskie żyjące w surowym górskim środowisku rosną szybciej, osiągają większe rozmiary i wydajniej się rozmnażają wtedy, gdy w ich sąsiedztwie występują inne rośliny. Poza tym każdy organizm odgrywa w życiu zespołu jedną z trzech głównych ról: producenta, konsumenta lub destruenta.